Γιατί δεν ξέρω καν πόσες φορές το έχω ακούσει τις τελευταίες μέρες. Για το γλυκό ήχο της κιθάρας. Για τις καλοκαιρινές αγκαλιές που μου θυμίζει. Γιατί μου φαινόταν γλυκό και υπέροχο και με έκανε να χαμογελάω από την πρώτη φορά που το άκουσα, χωρίς να καταλαβαίνω λέξη από τους στίχους. Γιατί θέλω να γυρίσω σπίτι μου και να ‘χει ξημερώσει. Γιατί ζήτησα από τον Α. που είναι Πορτογάλος να μου το μεταφράσει και το βρήκα ακόμα πιο γλυκό και υπέροχο, κι ας με κορόιδευε εκείνος ότι είναι ό,τι νά ‘ναι. Γιατί μου θυμίζει ξυπόλυτες βόλτες στην παραλία τα ξημερώματα. Γιατί μου φέρνει στο νου αγαπημένα, ευτυχισμένα χαμόγελα. Για το “minha” που σημαίνει “my” και μ’ αρέσει πιο πολύ από το περιφραστικό «δικό μου» και το σκέτο «μου» που ακολουθεί και δεν προηγείται της λέξης. Γιατί έχω μάθει να ξορκίζω τους δαίμονές μου με τη μουσική και αυτές τις μέρες το τραγούδι αυτό και οι εικόνες που μου δημιουργεί και μου θυμίζει φαίνεται να τα καταφέρνουν. Για να τα βγάλω πέρα με την εργασία, με τις αντίστροφες μετρήσεις μου, για να κλείσω την παρένθεσή μου καλά και να συνεχίσω να τρέχω χωρίς να κοιτάξω πίσω μου. Για να συνεχίσω να μηδενίζω τα χρονόμετρά μου κάθε βράδυ. Ή τελοσπάντων, κάθε σχεδόν-πρωί.
dancing gal
ps: Special thanks to Trikalos, click και ακούς κι εσύ το τραγουδάκι και τραλαλά, σκέφτεσαι κι εσύ τα δικά σου και τραλαλά, εγώ μάλλον τα ‘χω παίξει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου