Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the-princess-and-the-sand. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the-princess-and-the-sand. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Αυγούστου 2008

Κομματάκια ευτυχίας...*

... I’ve still got sand in my shoes… Και στο κεφάλι μου στιγμές. Και μπροστά στα μάτια μου φωτογραφίες...

Σβήνω, γράφω, ξανασβήνω, ξαναγράφω, ξαναματασβήνω. Αλλά δεν το έχω, καθόλου. Τελικά υπάρχουν μερικές στιγμές – που εν προκειμένω μας κάνουν ένα καλοκαίρι – που δε μπορούν να χωρέσουν σε λίγες λέξεις. Γι’ αυτο δε θα προσπαθήσω καν. Θα τις κρατήσω για μένα, και αυτές. I’ll treasure them, αυτή είναι η σωστή έκφραση...

Καλό υπόλοιπο! (Ποτέ δε λέω «Καλό χειμώνα», μισώ αυτήν την ευχή, γιατί την είχα πάντα συνδυασμένη με το σχολείο και γιατί εμένα το καλοκαίρι μου τελειώνει όταν σταματήσω να φοράω κοντομάνικα, δηλαδή γύρω στα μέσα Οκτωβρίου!!)

dancing gal

ps: Κι επειδή πάντα όταν δε βρίσκω τα λόγια να πω κάτι, όπως λέει και η αγαπητή maskou, κάποιος το έχει πει πριν από μένα καλύτερα, ακολουθούν οι στιγμές του φετινού καλοκαιριού σε τραγούδια!!

Locomondo – Γελάς πιο δυνατά (γιατί είναι τόσο γλυκό και χαρούμενο!)

Smash Mouth – Why can’t we be friends (they who know, know…)

Sakis – Και σε θέλω (ξέρω, σας τρομάζω, αλλά καλοκαίρι είναι αυτό, what to do…)

Έλενα Παπαρίζου – Πόρτα για τον ουρανό (βλ. Sakis)

Queen – One vision (…)

Muse – Space dementia (…)

Στάθης Δρογώσης – Θα περάσουν οι μέρες (…)

PJ Harvey – A place called home (…)

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – Σε μιαν ανάσα (… ούτε σχόλιο δεν κατάφερα να γράψω σ’ αυτά…)

Dido – Sand in my shoes (γιατί είναι η αλήθεια!!)

* Στην αρχή με το "κομματάκια" εννοούσα τις στιγμές μου. Τώρα που το σκέφτομαι μπορώ να εννοήσω και τα τραγούδια! :)

Τετάρτη 30 Ιουλίου 2008

...as we reach for the sky...*

Πάλι ανάμεσα σε βαλίτσες, αυτή τη φορά για το δεύτερο part των διακοπών μου, σκέφτομαι πολλά που θα μπορούσα να γράψω. Σκέψεις που σχηματίζονταν στο κεφάλι μου όλες εκείνες τις ώρες που έκανα ταβανοθεραπεία στις διακοπές. Με δωμάτιο την παραλία και ταβάνι τον ουρανό. Αλλά δε θέλω. Είναι από αυτά που θα τα κρατήσω για μένα και θ’ ανεβάσω μόνο μια φωτογραφία. Με πολλή άμμο, απ’ αυτή που βρίσκεται ήδη στις σελίδες κάμποσων βιβλίων...

dancing gal


ps: Plutôt la vie

Έκανα βόλτα στην παραλία και θέλησα να γράψω στην άμμο, όπως έκανα όταν ήμουν μικρή. Τότε έγραφα το όνομα μου ή το όνομα της αγαπημένης μου ομάδας ή “Ε+Σ=B.F.F.E.” μαζί με την Kay. Αυτή τη φορά έγραψα εκείνη τη φράση που τριγυρνάει ακόμα στο μυαλό μου.

Αλμυρά φιλιά και καλοκαιρινές καλημέρες, θα τα πούμε όταν τα πούμε!

*Beirut – A Sunday smile

Γιατί αυτό άκουγα στο repeat στην βόλτα στην παραλία :)